Blog modefotografe Gabi: And I quote ‘I LOVE MY JOB’

We hebben twee uur vertraging op het vliegveld van Brussel en ik pak de April issue van de Marie Claire erbij. Op de voorkant staat in grote witte letters; “LOVE MY JOB” geschreven en grinnikend sla ik het tijdschrift open. Ik ben samen met mijn vriend, tevens cameraman Tom, en een deel van de MUD Jeans crew onderweg naar Tunesië. Hier zullen we een week lang aan de slag gaan voor MUD Jeans. We gaan hun nieuwe campagnebeelden schieten en filmen, de fabriek bezoeken waar de jeans gemaakt worden en er staan nog meer toffe dingen op het programma. Ik zeg; ‘Let’s go!’

Als we einde van de middag landen in de hoofdstad Tunis, ontmoeten we onze driver Monchi. Hij zal ons de hele week rondrijden, vandaag om te beginnen, naar Sousse. Hier verblijven we in een hotel net buiten het drukke centrum. Na een kort opfrisbeurtje in onze hotelkamer ontmoeten we ‘Monsieur Habib’, de eigenaar van de fabriek waar de MUD Jeans gemaakt worden. Hij neemt ons mee de stad in en we worden verwend met een tafel vol eten in een luxe restaurant. We zijn allemaal vrij hongerig en vallen aan als er heerlijke harissa en andere dipjes op tafel komen. Er volgt calamaris, inktvisringen, garnalen en witte wijn. Het is allemaal super vers en overheerlijk. Als we al zoveel hebben gegeten dat de bovenste knoop van onze broek open moet, komt daar, jawel, het hoofdgerecht aan. Een plateau met een belachelijk grote vis, een enorme schaal met crevettes (ze spreken frans in Tunesië), groente, patat en meer. Eigenlijk zitten we bomvol, maar dit eten is zo lekker dat we er met liefde nog wat bij stoppen. Na het dessert (en nog een schaal met vers fruit) rijden we meer dan content terug naar het hotel. We ploffen op ons bed en kijken uit naar morgen; de eerste shootdag!

Dinsdagochtend rijden we naar Tunis waar we met vier Tunesische influencers hebben afgesproken om hen te fotograferen in een MUD Jeans. De streetstyle shoot! Na 1,5 uur koffiedrinken is er helaas nog maar één iemand gearriveerd, dus besluiten we om te gaan street-casten. Nina en Victor van MUD rennen hippe Tunesiërs achterna en iedereen blijkt super vriendelijk en gewillig. De modellen kleden zich om in de kleine winkeltjes van de souks en midden in de medina schiet ik één van de tofste platen. Sami, de zoon van Habib, is er de hele dag bij en fixt alles wat we nodig hebben, een grote luxe! Om 14:00 uur moeten we onszelf dwingen om te stoppen; er moet wat eten in. Ik denk aan een broodje van het één of ander, maar Sami heeft, zo blijkt, gereserveerd bij “The Cliff”. Enter luxe visrestaurant numero twee! Zoals de naam al verraadt staat het restaurant op een enorme klif die uitkijkt over de Middellandse zee. We eten verse vis en drinken wijn en als de dessertkaart onder onze neus wordt geschoven moet ik helaas vriendelijk bedanken, we moeten door! Op naar Sidi-Bou-Said, een prachtig wit dorpje op twee uur rijden van Tunis. Hier wil ik graag rondlopen om zo naast mijn Google-search van thuis de perfecte spots te vinden voor de campagneshoot eind deze week. Ik maak foto’s en aantekeningen en koop nog snel wat keramiek schaaltjes voor thuis. Ik heb zo het gevoel dat ik daar geen tijd meer voor ga hebben aankomende week… Na ’s avonds opnieuw een uitgebreid vismaal met de hele crew te hebben verorberd, stappen we in ons bed. Morgen is het tijd om de fabriek te bezoeken.

Om 5:30 uur gaat de wekker. We ontbijten met z’n allen en springen in de auto naar Touza. Hier staat de fabriek waar de MUD Jeans geproduceerd worden. Het is mijn taak om het hele proces vast te leggen, zodat we thuis stap voor stap kunnen laten zien hoe een jeans door hen wordt geproduceerd en welke specialisten hieraan werken. Bij aankomst van de fabriek ben ik blij verrast. Het is groot, licht en netjes en ze hebben de nieuwste machines staan met, zo wordt mij later verteld, vooraanstaande technieken. De werknemers draaien normale uren en verschillende shifts, zodat ze niet te lang achter elkaar hetzelfde werk hoeven te doen. Ze werken geen avonduren, krijgen een goed loon en om 12:00 uur gaat de zoemer voor de lunch. Daarnaast worden ze iedere dag thuis opgehaald en thuisgebracht met bussen. Naast deze goede, sociale werkomstandigheden maken ze gebruik van de nieuwste, milieuvriendelijke technieken. Zo wordt bijvoorbeeld het blauwe indigo water gefilterd tot drinkwater om het vervolgens weer te kunnen hergebruiken. Ik vind het mega indrukwekkend om te zien en maak overal foto’s van. Het voelt echt super goed om voor zo’n mooi en duurzaam merk te mogen werken. Als je zo’n dag meedraait in de fabriek en ziet wat er allemaal bij komt kijken om een jeans te maken, dan begrijp je überhaupt niet dat er nog jeans verkocht kunnen worden onder de €100,-.

De volgende dag vertrek ik opnieuw naar Tunis, maar nu om het design-duo Flayou te ontmoeten. Hella El Khiari en Thomas Egoumenides ontmoetten elkaar tijdens hun studie Architectuur in Parijs en richtten zeven jaar later Flayou, een multidisciplinaire ontwerpstudio, op. Ze halen hun inspiratie uit het dagelijks leven en maken onconventionele ontwerpen zonder zichzelf al te serieus te nemen. Ze experimenteren hierbij met nieuwe ecologische- en tweedehands materialen. Een super energiek, inspirerend en blij duo. Heel tof om hun te ontmoeten en over hun werk te horen vertellen. Na ons bezoek aan Flayou lopen we naar NOA een Art Room & Design Studio van keramiek kunstenaar Nesrine. Hier ontmoeten we twee Tunesische artists; Hela Lamine en Laila Maalej die twee jeans gaan customizen voor MUD. Ik leg alles vast en we genieten buiten van het zonnetje met lekkere hapjes. Aan lekker eten geen gebrek hier in Tunesië!

Na een fijne borrel aan het strand belanden we in een restaurant waar we in een mega grote pan onze eigen paella mogen maken. Misschien komt het door de drankjes in de zon of omdat het er naar ons idee gewoon heel stom uitziet; iedereen driftig roerend in die pan, maar we krijgen hysterisch de slappe lach. Het eten is weer heerlijk, wat kunnen ze hier koken zeg! Na het diner blijft de groep hangen voor de live band, maar Tom en ik taaien af, morgen weer vroeg op om een lange dag te gaan shooten.

Vrijdag is onze laatste dag schieten in de fabriek en we moeten hard werken om alles af te krijgen. Aan het einde van de dag zijn we behoorlijk moe maar oh zo blij, want alles staat erop! Eenmaal terug in het hotel laden we onze beelden in en maken we een back-up van de back-up, van de back-up 😉 Samen met het MUD-team neem ik de styling door voor de volgende dag; dag één van de campagneshoot!

Je gelooft het niet, maar als we zaterdagochtend in de auto naar Sidi-Bou-Said zitten, begint het keihard te regenen. We zitten in een fucking desert, maar het komt met bakken uit de lucht. We balen enorm maar rijden door, wie weet klaart het op en kunnen we aan de slag. Als we twee uur later de auto uit stappen is het droog en hebben we voor niks zitten schelden. We ontmoeten Sabrina, een Tunesische influencer. Ze heeft ruim 70.000 volgers en reist voor haar Insta-feed van hot naar her. Supertof om naast Westerse modellen ook met Tunesische modellen te mogen werken. We zijn genoodzaakt om af en toe te schuilen voor de buien, maar gelukkig weet Sabrina ieder beeld te nailen. Het café waar we lunchen is zo toeristisch dat een panini er nog meer kost dan het hele bord paella van gisteravond. Toch moeten we even mee in deze tourist trap, want ik wil snel door schieten. ‘s Middags ontmoeten we Leila ons tweede model, ze is half Tunesisch, half Zweeds. We gaan met haar richting zee en ik schiet een paar toffe L.A. style-achtige platen van haar. Einde van de dag zijn we zeer tevreden. Ondanks het weer het af en toe af liet weten, heb ik alles kunnen fotograferen wat ik wilde.

‘s Avonds ontmoeten we Theo en Vivi uit Berlijn, onze twee modellen voor dag twee van de campagneshoot. We nemen de styling door en eten met z’n allen pizza in een hip restaurant. Er staan flessen wodka op tafel, er zijn waterpijpen in overvloed en ik vind het jammer dat ik straks deze fijne plek eerder dan de rest zal moeten verlaten. Ik wil dansen en drinken maar ik besluit om vroeg te pieken en daarna te crashen in onze hotelkamer. Dag 6 zit erop, morgen alweer de laatste dag schieten.

Zondagochtend vertrekken we in alle vroegte naar onze privé villa met prachtig zwembad; de eerste locatie van de dag. Theo en Vivi bewegen heel goed voor de camera en zijn echt fijn om mee te werken. Plus we hebben goed weer! We lunchen in de zon en springen voor twee uur de auto in naar de tweede locatie: de woestijn. En ja hoor, onderweg begint het weer keihard te regenen. Monchi vertelt ons droog dat dit eigenlijk nooit voorkomt… Ach, we zijn gelukkig wel wat gewend als Nederlanders, maar ik bid dat het zo weer ophoudt. Ik schiet de laatste beelden, desert style, tussen de buien door en als Tom ook de laatste filmpjes heeft gemaakt, zit het er echt op. We zijn klaar! Ik omhels iedereen en zonder grappen voel ik een klein traantje prikken in m’n ogen.

Na zeven dagen keihard werken zit het er ineens op en wat was het een gave reis! We hebben zoveel toffe mensen ontmoet en dan heb ik het niet alleen over de Tunesiërs maar ook over het hele MUD team. Wat zijn we verwend en warm ontvangen. Veel dank aan Monsieur Habib en de hele MUD crew. Te gek dat ik dit samen met Tom heb mogen meemaken. We’re ready for our next adventure!

Wil je meer van me weten en blijven volgen, check dan m’n Instagram: Gabi van Ingen en/of mijn website: gabivaningen.com.

Shop je favoriete holiday outfit

Bpc Selection
BONPRIX
€32,99

Rainbow
BONPRIX
€32,99

Bpc Bonprix Collection
BONPRIX
€11,99

Rituals
DE BIJENKORF
€15,-

My Jewellery
MY JEWELLERY
€39,95

Teva
WEHKAMP
€84,99

✰ Shop verder in de STYLETODAY shop ✰

LEES OOK:

Goedkoop een hotel boeken? Hier moet je op letten!
7 redenen om een wereldreis te maken