Blog modefotografe Gabi: Shoot in Bolivia!

We zijn in Bolivia! Het land van de droge woestijnen, prachtig gekleurde meren en de oneindige zoutvlakte, Salar de Uyuni. Deze laatstgenoemde is de locatie voor onze shoot die we gaan opzetten voor de fantastische Nederlandse designer Monique Poolmans. Haar kleding is minimalistisch, abstract en stijlvol en ik ben fan. Toen we nog in Nederland waren om ons project voor te bereiden, ontmoette we Monique in een bruin café in Delft. Het klikte direct en we wisten al snel dat we beiden erg blij zouden worden van een samenwerking. Ze was zo enthousiast over PROJECT: LANDSCAPE dat ze besloot om nieuwe kledingstukken te ontwerpen voor deze shoot, geïnspireerd op de zoutvlakte en mijn fotografie. Iets gavers kon ik me eigenlijk niet voorstellen. Een shoot op de zoutvlakte met haar designkleding, een droom die werkelijkheid zou worden. En zo geschiedde.

Na zeven maanden afwezigheid vond mijn moeder het weleens tijd worden om ons op te zoeken en stapte met een extra koffer gevuld met Monique haar kleding in het vliegtuig. Na een lange reis, waarbij ze naar de verkeerde La Paz in Mexico vloog en vervolgens drie vluchten en 42 uur later alsnog arriveerde in de juiste La Paz, namelijk die in Bolivia, kon ons avontuur beginnen. Na geacclimatiseerd te zijn, La Paz ligt op 3600 meter, konden we doorreizen naar Salar de Uyuni. Dit unieke, uitgestrekte landschap bestaat uit zout, zout en ehm… ja, zout dus. De gehele vlakte is groter dan heel Nederland bij elkaar en je kunt er gemakkelijk verdwalen. Het leek ons een goed idee om het terrein te verkennen aan de hand van een driedaagse jeeptour, die je over de zoutvlakte en door de meest prachtige landschappen van de Atacama woestijn meeneemt. Zo gezegd, zo gedaan en met een klein tasje op onze rug (onze immens grote tassen in het hostel gelaten) vertrokken we op onze tour. Ik weet niet waar ik moet beginnen met omschrijven van wat ik allemaal heb gezien en hoe prachtig het was. Onbeschrijflijk mooie landschappen die ik allemaal vast heb mogen leggen, echt een fucking dream coming true.

Eenmaal terug in het dorp en ongelooflijk geïnspireerd door alles wat ik de afgelopen dagen had gezien, begon onze zoektocht naar het model. Hoe prachtig en veelbelovend de zoutvlakte is, zo saai en oninteressant is het dorp Uyuni zelf. Eén groot voordeel; iedere reiziger die naar Bolivia komt, reist door dit dorp naar de zoutvlakte, dus je zou zeggen genoeg mooie meisjes om mee te werken. Het nadeel; iedereen is op doorreis en is van plan om zo kort mogelijk in het dorp zelf te verblijven. Dit houdt in dat wij iemand moeten scouten voordat die met z’n kont in een jeep richting tour verdwijnt óf we moeten haar onderscheppen voordat ze in een bus stapt naar het volgende dorp terwijl haar busticket en volgende hostel hoogstwaarschijnlijk al geboekt zijn. Een listig klusje, merkten we toen we de daaropvolgende dagen tussen bus- en jeephaltes heen en weer liepen op zoek naar ons pareltje. Gelukkig scheen de zon en “werkte” ik ondertussen aan m’n tan, maar na de vierde dag begon ik echt een beetje gek te worden van dat geslenter door dit nietszeggende dorp. Ondertussen was alle kleding netjes gestreken en was alles doorgesproken. Productie, Go! Shoot? Ehm nee, no go. Ben ik te kieskeurig? Ja, ze moet inderdaad lang én slank zijn én een bijzonder koppie hebben. Ik betrapte mezelf erop dat ik stiekem even terugverlangde naar thuis, naar de luxe die we modellenbureaus noemen.

Na een volgende dag random meisjes achterna rennen en filmpjes maken voor onze vlog, komt ons een stelletje tegemoet gelopen. Het meisje is prachtig, maar dan ook werkelijk PRACHTIG. Ze komt uit Londen, heeft een Indiaase roots en ze zijn op weg naar de bus die hen naar het volgende dorp gaat brengen. Ik leg haar het concept van PROJECT: LANDSCAPE uit en vraag of ze model wil staan voor onze shoot. Ze besluit samen met haar vriend om hun reis even uit te stellen en we doen een doorpas van de kleding. Alles past mooi en ik heb er vertrouwen in dat het gaat lukken! We gaan met z’n allen uit eten en nemen alle details van de shoot door, die de volgende dag zal plaatsvinden. Tom heeft ondertussen een jeep gehuurd en samen met mijn moeder de boodschappen gedaan zodat we de volgende dag vroeg weg kunnen. Go team! Als de volgende ochtend vroeg ons wekkertje gaat ben ik meteen klaarwakker. Vandaag is de dag! We stoppen de jeep vol met alles wat we nodig hebben en vertrekken naar de zoutvlakte. Eenmaal goed onderweg begint het steeds harder te waaien en het wordt steeds mistiger. Daaagen achter elkaar is het stralend mooi weer, en nu wordt het mistig. WHAT! Ik begin hem wel een beetje te knijpen en Tom en ik kijken elkaar met een veelbetekenende blik aan. Je gaat niet menen dat we eindelijk ons model hebben gevonden en dat we nu niet kunnen schieten vanwege het weer in het altijd zonnige Uyuni. We besluiten om naar het cactuseiland te rijden en in haar kielzog te fotograferen, zodat we een beetje kunnen “schuilen” tegen de wind. Het is belangrijk dat de kleding recht hangt, en het is een hele uitdaging, maar ik weet tussen de windvlagen door goede platen te schieten.

De locatie, de kleding, het team, wat een ervaring! Alles komt bij elkaar en eenmaal terug in de auto krijg ik tranen in mijn ogen. We did it, we hebben het gewoon geflikt. Het is zó tof geworden en ik ben heel blij met het resultaat. Ik kan niet wachten om de beelden groot te bekijken op mijn laptop en met de nabewerking aan de slag te gaan, maar eerst is het tijd om dit te vieren… CHAMPAGNE!

Als je bewegende beelden van de shoot wil zien, check dan Tom zijn YouTube kanaal en voor meer foto’s check mijn Instagram account Voor alle eindbeelden van deze shoot, check mijn portfolio!